ماسک اکسیژن غیر قابل تنفس مجدد (Non-Rebreather Oxygen Mask / ماسک اکسیژن غیرقابل بازدم مجدد) یکی از تجهیزات حیاتی در اکسیژن‌تراپی و سیستم‌های تنفسی است که برای تأمین غلظت بالای اکسیژن (High Concentration Oxygen Therapy / اکسیژن‌تراپی با غلظت بالا) در بیماران با مشکلات حاد تنفسی، هیپوکسمی شدید و شرایط اورژانسی طراحی شده است و مانع از بازدم مجدد هوای بازدمی و دی‌اکسیدکربن (CO₂ Rebreathing / تنفس مجدد دی‌اکسیدکربن) می‌شود. 

این ماسک با استفاده از کیسه ذخیره اکسیژن (Reservoir Bag / کیسه ذخیره اکسیژن) و دریچه‌های یک‌طرفه (One-Way Valves / سوپاپ یک‌طرفه) جریان اکسیژن خالص را به بیمار منتقل می‌کند و اجازه ورود هوای محیط یا بازگشت هوای بازدمی به سیستم را نمی‌دهد. 

ماسک اکسیژن غیر قابل تنفس مجدد معمولاً از مواد پزشکی شفاف و بدون لاتکس مانند PVC ساخته می‌شود تا علاوه بر انعطاف‌پذیری مناسب، امکان مشاهده وضعیت تنفس و رنگ پوست بیمار فراهم باشد. 

اجزای اصلی این ماسک شامل بدنه ماسک، کیسه ذخیره اکسیژن، دریچه‌های جانبی یک‌طرفه، کانکتور اتصال به منبع اکسیژن (Oxygen Tubing Connector / رابط لوله اکسیژن) و بند نگهدارنده سر (Head Strap / بند نگهدارنده) است. 

این ماسک قادر است اکسیژن با غلظت حدود 60 تا 95 درصد (High FiO₂ / غلظت بالای اکسیژن) را با دبی جریان بالا تأمین کند و به همین دلیل در اورژانس، ICU، آمبولانس، بخش مراقبت ویژه، بیماران دچار تروما، مسمومیت با مونوکسیدکربن و نارسایی حاد تنفسی کاربرد گسترده دارد. 

طراحی آناتومیک ماسک باعث قرارگیری مناسب روی صورت بیمار، کاهش نشت اکسیژن (Oxygen Leakage / نشت اکسیژن) و افزایش کارایی اکسیژن‌درمانی می‌شود. 

ماسک اکسیژن غیرقابل تنفس مجدد معمولاً به‌صورت یکبار مصرف (Disposable / یکبار مصرف) عرضه می‌شود و مطابق با استانداردهای بین‌المللی مانند ISO و CE تولید می‌گردد تا ایمنی، بهداشت و عملکرد پایدار آن تضمین شود. 

استفاده صحیح از این ماسک نقش مهمی در افزایش سطح اشباع اکسیژن خون (SpO₂ Improvement / افزایش اشباع اکسیژن)، کاهش بار تنفسی بیمار و پیشگیری از بدتر شدن نارسایی تنفسی دارد و انتخاب صحیح آن در شرایط اورژانسی می‌تواند نقش حیاتی در حفظ جان بیمار ایفا کند.